Hoe bedank jij je Bob?

Het is altijd tricky om commentaar te geven op andermans campagne, als je zelf voor die adverteerder in de pitch hebt gezeten (en het dus niet hebt gehaald). Maar het wordt een stuk gemakkelijker als je het een goede campagne vindt. Zoals de nieuwe BOB-campagne …

Een hele vooruitgang op de vorige campagne waar een Bob, zo leek het wel, vooral een Chinese vrijwilliger was, iemand die door anderen als Bob werd aangeduid, zonder discussie. Een gevoel dat nog versterkt werd door de radiospots, waarbij mensen gewoon werden gedwongen of bedrogen om Bob te zijn.

Een vooruitgang dus, maar er is een addertje onder het gras. De reden waarom ik de nieuwe campagne w?l goed vind is .. .omdat ze helemaal tegemoetkomt aan de strategie die wij hadden voorgesteld en waarmee we de pitch hadden verloren, wegens “strategisch falikant ernaast en zeer fout”.

Onze strategie bestond erin het Bob-zijn voor te stellen als een vriendendienst, iets wat je met plezier voor je vrienden doet. En wat op die manier op hetzelfde niveau komt als andere dingen die vrienden (of echtgenoten) voor elkaar doen, zoals een week afwassen, de vuilniszakken buitenzetten, thuisblijven bij de kinderen zodat je partner kan gaan sporten, etc. Een radicale switch van de toen lopende campagnes waarbij Bob de gangmaker was van het feest (’t Is feest als Bob rijdt), een strategie die zowel ongeloofwaardig was (het is helemaal niet noodzakelijk feest als je een Bob hebt) als voor vele mensen irrelevant (de meeste drink-and-drive zondaars zijn dertigers of veertigers, die niet naar discotheken gaan, maar gewoon teveel drinken aan tafel bij vrienden of op restaurant, geen gelegenheden die je spontaan met “feest” omschrijft).

Maar: strategisch radicaal fout. En Bob gelijkstellen met de vuilniszakken buitenzetten is Bob degraderen! Vandaag lees ik andere voorbeelden op de Bob-site: een stofzuigbeurt, strijken of de afwas van drie weken doen.

The times, they are changing indeed